Χαμένα όνειρα

     Όταν ήμασταν μικρά παιδιά, είχαμε όνειρα και μάλιστα πολλά...
Μεγαλώνοντας, κάπου στην πορεία από την παιδικότητα προς την εφηβεία, τα χάσαμε ή μήπως έτσι νομίζουμε;

 

     Μπορεί απλά να τα έχουμε αγνοήσει και να μην τους έχουμε δώσει προτεραιότητα...

Κόκκινο

     Τί συμβαίνει όταν στο δρόμο σου, συναντάς κόκκινο φανάρι; Είσαι υποχρεωμένος να σταματήσεις. Απλά.

     Αλλά τι συμβαίνει όταν οι αναμνήσεις δε σταματάνε και συνεχίζουν να περνούν και να τρέχουν; Τίποτα δε μπορεί να τις σταματήσει. Τί συμβαίνει όταν ένας άνθρωπος θέλει να "φύγει" προειδοποιημένα από τη ζωή σου και τίποτα δεν τον σταματά;
Τί συμβαίνει όταν ΕΣΥ περιμένεις από μία γωνία να έρθει και να σου δώσει μία αγκαλιά και να σου πει κάτι, για όλα όσα έχεις καταφέρει στη ζωή σου, όσο καιρό "λείπει" και συναντάς κόκκινο φανάρι...; Απλά σταματάς, εκεί! Τη στιγμή που "έφυγε" από τη ζωή σου...πριν 10 χρόνια!

Το 31, από το Κ.Τ.Ε.Λ.

     Την πρώτη φορά, που πήγα στη Θεσσαλονίκη, μόνος μου...

Θα σου ρίξω ένα ''μπουκέτο''...

   
 Θυμάστε που σας είχα γράψει ότι σήμερα θα σας ανάφερνα, μία έκπληξη;;;
Λοιπόν, αποφάσισα να μη σας την πω καθόλου και να δείτε μόνο φωτογραφίες μετά από μία και λίγο παραπάνω εβδομάδα, που θα έχουν σχέση με αυτή!!
     Όμως,έβαλα δύο αναλογικές φωτογραφίες (35mm), τραβηγμένες με την LOMO μηχανή μου, την Diana F+!!
Και οι δύο, είναι λήψεις από διαφορετικά φιλμάκια. Η πρώτη είναι, ημέρα Πέμπτη (Τσικνοπέμπτη-το γεύμα ήταν λουκούλλειο) και η δεύτερη, ημέρα Κυριακή (Πάσχα-και εδώ το γεύμα ήταν λουκούλλειο. Μετά από εβδομάδα νηστείας, θες να φας καλά).
    Και οι δύο φωτογραφίες, έχουν ως θέμα τα λουλούδια και είναι τραβηγμένες μεσημέρι. Στην πρώτη είναι η μικρή μου ξαδέρφη. Για να πω την αλήθεια, δε δυσκολευτήκαμε καθόλου να βγάλουμε τη φωτογραφία. Αυτό το κορίτσι, έχει κάτι που όταν βλέπει φωτογραφικό φακό και κυρίως το φακό της Diana F+, μπαίνει σε μία αυτόματη λειτουργία και ποζάρει κατευθείαν...
Στη δεύτερη, δε θυμάμαι σε ποιο άτομο ανήκουν τα χέρια, που έχω φωτογραφίσει.
    

Βράδυ= Πάρτυ??? ->ΝΑΙΙΙΙΙ!!!!!!!!!!

     Ποιος είπε ότι το "The SUNday Post", θα έχει μόνο πρωινές φωτογραφίες;;;; 

Με αφορμή το χθεσινό πάρτυ-ξεντύχτι που είχα στην Αθήνα, σήμερα είπα να αναρτήσω μία φώτο από έξοδο που είχα. Παλαιότερη, απ' ότι κατάλαβες... Συγκεκριμένα, περσινή φώτο.  

    Ναι, είχα ''παρτάρει'' σε χώρο με ντισκομπάλα και να παίζει τραγούδια του 2012. Ήταν το πάρτυ γενεθλίων της Αθηνάς! Αυτό το κορίτσι κατάφερε και συνδύασε καταπληκτικά, αυτά τα δύο πράγματα, από δύο διαφορετικές εποχές... έτος 2012 vs ντισκομπάλα.  

Πέρασα καταπληκτικά...

Κατάσταση, ''άναλογκ'': Summer (που μας πέρασε)!!

   
Και ήρθε η ώρα, η στιγμή να κάνω το πρώτο πόστ με μία αναλογική φωτογραφία. Η πρώτη αναλογική φώτο από φίλμ 35mm, που θα πόσταρα, ήθελα να είναι τραβηγμένη με τη FED, την αναλογική μου μηχανή, που άνηκε στη μητέρα μου... Συναισθηματική αξία, βλέπεις-φαντάζεσαι-το λόγο..., όποιος ξέρει, ξέρει. Όποιος κατάλαβε, κατάλαβε...
     Μέχρι το 2011, την είχα για χαλασμένη. Ένας φωτογράφος μας είχε πει ότι χάλασε και δε φτιάχνεται. Μάλιστα, μας είπε ότι αγοράζει και παλιές ''άχρηστες'' φωτογραφικές μηχανές. Αλλά, ευχαριστώ το ''δαιμόνιο'', που μου δημιούργησε την περιέργια να την επεξεργαστώ και να δω αν δουλεύει. Και τελικά δουλεύει. Κατάλαβες, ήθελε να μας τη ''φάει'', το ''φαγανό'' παιδί.
    Έβαλα ένα φίλμ το καλοκαίρι του 2012, και άργησα να το χρησιμοποιήσω. Βασικά, το χρησιμοποίησα το καλοκαίρι του 2013. Ναι, δε χάλασε. Άντεξε...
    Να η φωτογραφία, λοιπόν... Η φώτο είναι τραβηγμένη στο Δρέπανο Αργολίδος!