Δουκίσσης Πλακεντίας

     Είχα καιρό να δημοσιεύσω αναλογικές φωτογραφίες και νομίζω ότι ήρθε η ώρα να πούμε ένα ''F@k you Digital, I am Analogue" με μία φωτογραφία 35mm από τη FED μου. Είχα ένα φιλμ, το οποίο καθόταν "ξεχασμένο" και ανυπομούσε να πάει για εμφάνιση...
     Ένα κρύο βράδυ, του χειμώνα στο σταθμό "Δουκίσσης Πλακεντίας", περιμένοντας το τελευταίο δρομολόγιο του προαστιακού σιδηροδρόμου.

     Λίγα άτομα σε αυτή την τεράστια αποβάθρα και πολλά αυτοκίνητα - βουή - περνούσαν γρήγορα δίπλα μας. Βουή - σκοτάδι - φως - τσιμέντο - πινακίδες, μας έκαναν παρέα.

Κεραία

     Σου χάλασε η κεραία και ο αποκωδικοποιητής, μαζί;;
Όχι, μη φωνάξεις τεχνικό και πληρώσεις τζάμπα λεφτά!!! Απλά, κατέβασε και αποθήκευσε, αυτή τη φωτογραφία στον υπολογιστή σου (με την VA_DOT κεραία) και αυτομάτως θα έχεις σήμα "καμπάνα" (που έλεγε και η διαφήμιση) στην τηλεόρασή σου...
     Φωτογραφία μεσαίου φορμά, από την Diana F+ μου.

Τελευταίο μπάνιο

      Τελευταίο μπάνιο, για φέτος, γιατί ο καιρός άλλαξε...
Αναλογική φωτογραφία, μεσαίου φορμά, από τη Diana F+ μου.

Η κυρία

     Δε μπορώ να κοιμηθώ και είπα να κάνω μία ανάρτηση, στις 3 τα ξημερώματα.
Αναλογική φωτογραφία, από τη φωτογραφική μηχανή της μητέρας μου, τη FED.
Καλοκαίρι. Πότε έφτασε στο τέλος του, δεν το κατάλαβα καθόλου. Εσείς, καταλάβατε, καλοκαίρι φέτος;;;;;
     Σήμερα, το πρωί περνάει ένας κύριος με την οικογένειά του και μου είπε ''Καλό καλοκαίρι!!! Καλές διακοπές!!!!". Του απαντώ, "Ευχαριστώ πολύ, κύριε!!!". Αφού έφυγε, λέω από μέσα μου, "Και καλό φθινόπωρο...".

γκρι

     Επιτέλους, ρεπό σήμερα. Το ξέρω ότι έχω αμελήσει το blog μου, αλλά τι να κάνω άμα δουλεύω και τα Σάββατα και τις Κυριακές...
Ναι, αλλά σήμερα, κατάφερα να ανεβάσω μία αναλογική φωτογραφία, η οποία είναι τριπλοεκθεμένη (τρεις φωτογραφίες σε μία). Δεν έχω επέμβει καθόλου ψηφιακά. Ό,τι έκανα, το έκανα χρησιμοποιόντας τη Diana F+ και ένα φιλμάκι X-TUNGSTEN.        
     Ποιος είπε ότι η Αθήνα, είναι γκρι; Όποιος το είπε κάνει λάθος...
Εγώ τη βλέπω μοβ, ροζ...

THE FLOWER

 

     "THE FLOWER", αυτόν τον τίτλο έδωσα στο stop motion video, που είχα δημιουργήσει, για να μπορέσω να συμμετάσχω στο  διαγωνισμό του Vodafone CU "CU Restart Up@Ρομάντσο"!!
    "Τι συμβαίνει, όταν ένα κορίτσι ή ένα αγόρι, "χάνει" το άλλο του μισό;; Μπορεί ένα λουλούδι να το αντικαταστήσει;;!!" Αυτό ήταν το ερώτημα που είχα θέσει, ώστε το έργο να μπορέσει να δώσει την απάντηση, σε αυτούς που θα το δουν. Αλλά, η απάντηση θα ήταν διαφορετική για τον κάθε ένα...

     Αυτές είναι οι φωτογραφίες που έβγαλα στο τέλος, όταν ολοκληρώθηκαν τα γυρίσματα!
Θέλω πολύ να ευχαριστήσω τους καλούς μου φίλους Παναγιώτα aka Πανάρετη Ύπαρξη και Μάριο, που δέχτηκαν να συμμετάσχουν...

Headless photographer

     

     Φωτογραφία μεσαίου φορμά (120mm φιλμ) και αυτή την Κυριακή.

Είναι μία φωτογραφία, από την άνοιξη του 2012. Εδώ ποζάρει, η φίλη Λορένα Κίρκ - Γιαννούλης.
     Είναι μία καλλιτέχνης, που ξεκίνησε από το χώρο της ηθοποιίας, μεταπήδησε στο χώρο της ζωγραφικής και αργότερα στο χώρο της φωτογραφίας.
Εκείνη τη στιγμή μόλις είχαμε βγει από το μάθημα φωτογραφίας. Της φώναξα: "Γύρνα και πόζαρε όπως σου έρθει!!" Και εμένα μου ήρθε να της κόψω το κεφάλι, στη φωτογραφία, όμως! Χαχαχαχα!!!
                                                                                  And she is EXTRAVAGANT in her life!!! 

Red sun. Red trees.

 

     Ναι, είναι το ποστ που χρωστούσα από τις 5/1/2014, με τις αναλογικές φωτογραφίες.

Είναι φωτογραφίες μεσαίου φορμά (120mm) και το είδος του φιλμ που χρησιμοποίησα ονομάζεται Red Scale. Αυτές είναι τραβηγμένες με την Diana F+.

   Αυτές είναι από την ημέρα που εγώ και ο πατέρας μου, πήγαμε για δεύτερη φορά στο Σούλι Κορινθίας για να φτιάξει ξανά ένα αυτοκίνητο...
   

Θα σου ρίξω ένα ''μπουκέτο''...

   
 Θυμάστε που σας είχα γράψει ότι σήμερα θα σας ανάφερνα, μία έκπληξη;;;
Λοιπόν, αποφάσισα να μη σας την πω καθόλου και να δείτε μόνο φωτογραφίες μετά από μία και λίγο παραπάνω εβδομάδα, που θα έχουν σχέση με αυτή!!
     Όμως,έβαλα δύο αναλογικές φωτογραφίες (35mm), τραβηγμένες με την LOMO μηχανή μου, την Diana F+!!
Και οι δύο, είναι λήψεις από διαφορετικά φιλμάκια. Η πρώτη είναι, ημέρα Πέμπτη (Τσικνοπέμπτη-το γεύμα ήταν λουκούλλειο) και η δεύτερη, ημέρα Κυριακή (Πάσχα-και εδώ το γεύμα ήταν λουκούλλειο. Μετά από εβδομάδα νηστείας, θες να φας καλά).
    Και οι δύο φωτογραφίες, έχουν ως θέμα τα λουλούδια και είναι τραβηγμένες μεσημέρι. Στην πρώτη είναι η μικρή μου ξαδέρφη. Για να πω την αλήθεια, δε δυσκολευτήκαμε καθόλου να βγάλουμε τη φωτογραφία. Αυτό το κορίτσι, έχει κάτι που όταν βλέπει φωτογραφικό φακό και κυρίως το φακό της Diana F+, μπαίνει σε μία αυτόματη λειτουργία και ποζάρει κατευθείαν...
Στη δεύτερη, δε θυμάμαι σε ποιο άτομο ανήκουν τα χέρια, που έχω φωτογραφίσει.
    

Κατάσταση, ''άναλογκ'': Summer (που μας πέρασε)!!

   
Και ήρθε η ώρα, η στιγμή να κάνω το πρώτο πόστ με μία αναλογική φωτογραφία. Η πρώτη αναλογική φώτο από φίλμ 35mm, που θα πόσταρα, ήθελα να είναι τραβηγμένη με τη FED, την αναλογική μου μηχανή, που άνηκε στη μητέρα μου... Συναισθηματική αξία, βλέπεις-φαντάζεσαι-το λόγο..., όποιος ξέρει, ξέρει. Όποιος κατάλαβε, κατάλαβε...
     Μέχρι το 2011, την είχα για χαλασμένη. Ένας φωτογράφος μας είχε πει ότι χάλασε και δε φτιάχνεται. Μάλιστα, μας είπε ότι αγοράζει και παλιές ''άχρηστες'' φωτογραφικές μηχανές. Αλλά, ευχαριστώ το ''δαιμόνιο'', που μου δημιούργησε την περιέργια να την επεξεργαστώ και να δω αν δουλεύει. Και τελικά δουλεύει. Κατάλαβες, ήθελε να μας τη ''φάει'', το ''φαγανό'' παιδί.
    Έβαλα ένα φίλμ το καλοκαίρι του 2012, και άργησα να το χρησιμοποιήσω. Βασικά, το χρησιμοποίησα το καλοκαίρι του 2013. Ναι, δε χάλασε. Άντεξε...
    Να η φωτογραφία, λοιπόν... Η φώτο είναι τραβηγμένη στο Δρέπανο Αργολίδος!

 

In "THE CITY" we trust

     Και εκεί που πας στο παλιό σου σπίτι, για να μεταφέρεις κάποια πράγματα που δε χρειάζεσαι, στην αποθήκη , λες: "ας βγάλω και μία φωτογραφία από την ταράτσα". Πάντα κουβαλάω μαζί μου τη Lomo μου. Είχα φιλμ μεσαίου φορμά εκείνη τη φορά. Να και η φώτο.

Εκτός από τους δύο καταπληκτικούς ηλιακούς θερμοσίφωνες, του κ. Γιώργου και της κ. Νίτσας, στο βάθος φαίνεται και το Χαϊδάρι.
    Πολλοί την αποκαλούν γκρι πόλη.  Μπορεί, για κάποιους να είναι, αλλά βλέπω χρώμα, πολύ χρώμα.

Το χρώμα που μου χρωματίζει την καθημερινότητα και την ζωή. Αυτό το "πολύχρωμο γκρι"!!!

Σε αυτή την πόλη βρίσκεις ό,τι θες. Παντού και πάντα. Ό,τι ψάχνεις. Όποια ώρα και να σου έρθει η επιθυμία. Έχει πολλά, που δε μπορώ να τα περιγράψω, να τα διατυπώσω. Απλά όσοι ξέρουν, με καταλαβαίνουν... :-) 

     Εεεεε, μετά με έπιασε κάτι και ήθελα να την φτιάξω κάπως αλλιώς στο Ps και να γράψω κάτι που να δείχνει το πόσο αγαπάω αυτή τη "γκρι πόλη". Από μεσαίο φορμά (120mm φιλμ), τετράγωνο σχήμα δηλαδή, την έκανα έτσι. Πολύγωνη. Λοιπόν, της "τεμάχισα" τις άκρες (χαχαχαχα, ακούγεται κάπως διεστραμμένο) και της πέταξα και ένα σταυρό στη μέση...

  So, In Athens we trust...